Aan boord bij Joanke van der Wal

Vaart op: De Tenax (84 x 8,20 meter, bouwjaar 1963). Aan boord: Droge lading, veel veevoer, soda, kunstmest. Vaarroute: Vooral Nederland en Duitsland, af en toe België.

Wat maakt dit schip prettig varen?

,,We kunnen onze stuurhut helemaal voor de roef laten zakken. Daardoor is de Tenax een heel goed kanaalschip. Het heeft ook een groot achterdek, waar onze twee jongens lekker kunnen spelen. In de zomer past er een zwembadje op en er staat een schommel.’’

Hoe oud zijn jullie zoontjes?

,,Lucas is 5 jaar en Boaz is 3 jaar. Ze zijn nu nog volledig bij ons aan boord. Dat gaat straks veranderen. Lucas gaat na de zomer naar het internaat. Dat is helemaal nieuw voor ons, want mijn man en ik komen allebei van de wal. Mijn schoonouders hebben vroeger wel gevaren. Ze zijn aan de wal gaan wonen voordat mijn man geboren is. Mijn man is aan de matrozenopleiding begonnen toen hij 16 jaar was. Kennelijk zat het toch in zijn bloed. Hij vond het varen gelijk geweldig. Toen we elkaar enkele jaren later leerden kennen, volgde ik een opleiding tot apothekersassistente.’’

Het zag er dus niet altijd al naar uit dat jij ook zou gaan varen?

,,Helemaal niet. Sterker: ik was nog nooit op een schip geweest. Ik besloot een keer mee te varen om het eens te proberen. Ik wilde weten wat hij deed en of ik daarin voor mezelf een toekomst zag weggelegd.’’

En?

,,Ik vond het gelijk helemaal fantastisch. Het sprak me vooral ook aan dat we dit met z’n tweeën zouden gaan doen; het met zijn tweeën onderweg zijn en samen een bedrijf runnen.’’

Hoe reageerde je omgeving op je nieuwe leven?

,,We komen van de Veluwe, uit Kootwijkerbroek. Mensen komen er niet automatisch in contact met de binnenvaart. Het viel me op dat veel dorpsgenoten geen idee hadden van wat ik deed. Als ik weleens in het dorp boodschappen deed, kreeg ik de meest rare vragen. Zo van: wat doe je nou de hele dag op die boot? En: wanneer ga je weer naar zee? Maar ook: vaar je dan overdag en meren jullie dan ’s avonds ergens aan om in een hotel te slapen? Ze hadden echt geen idee. Ik besloot een Instagram-account te openen om het thuisfront te laten zien wat ik zoal deed en waar we naartoe voeren. Ik had al snel 150 volgers, maar dat groeide snel uit.’’

Tot hoeveel volgers?

,,Nu bijna zestigduizend. Wat me ook opviel, was dat er helemaal geen prentenboeken waren voor schipperskinderen, met herkenbare verhalen over hun leven in de binnenvaart. Ik zocht er eentje om onze oudste zoon uit voor te lezen, maar kon er geen vinden. Daarom heb ik zelf een prentenboek getiteld Kapitein Rijn en Maas Haas geschreven, dat is uitgegeven. Het gaat over een jongetje dat samen met zijn knuffel vaart op een binnenvaartschip. Kinderen zien hoe een schip eruitziet, waar het heen kan varen en zelfs waar producten uiteindelijk terecht kunnen komen.’’

Hoe sta je erin dat jullie oudste straks naar het internaat gaat?

,,Het is spannend. Je kunt je er geen voorstelling van maken. Zal hij heimwee hebben of het juist erg naar zijn zin hebben? We gaan het ervaren en als hij veel heimwee heeft, dan maken we een andere keuze. Er komen eerst logeerdagen, dus hij kan stap voor stap wennen.’’

Heb je een favoriete vaarroute?

,,Nee, niet echt. We zijn een keer via de Belgische Ardennen tot in Frankrijk gevaren. Dat vond ik wel erg gaaf. Ik hou vooral van afwisselende bestemmingen.’’

Grootste ergernis in de binnenvaart?

,,Wachten bij een sluis is vaak vervelend. En sluizen die er vanwege werkzaamheden te lang uitliggen, vind ik naar. Maar ach: het hoort er allemaal een beetje bij. Met je auto sta je ook weleens in de file.’’

Wat zou je mensen met interesse in een baan in de binnenvaart adviseren?

,,Gewoon doen, ga het proberen. Je hebt veel vrijheid, ziet veel; ga kijken of deze manier van leven bij je past. Bij mij is dat het geval. Ik vaar nu negen jaar en vind het nog steeds fantastisch.’’

Instagram: joankevanderwal