North Sea Port gaat proeftanken met LNG, waterstof, methanol en ammoniak

North Sea Port wil zich nadrukkelijk profileren als een haven van alternatieve scheepvaartbrandstoffen. De haven blijkt geschikt te zijn als veilige locatie om LNG, waterstof, methanol en ammoniak te kunnen tanken in Vlissingen, Terneuzen en Gent. Er volgen nu proef-tankbeurten.

Tot die conclusie komen onderzoekers in een onafhankelijke risicoanalyse, zo maakte North Sea Port onlangs bekend. ,,Tankschepen en tankwagens kunnen deze alternatieve brandstoffen veilig leveren aan zowel zee- als binnenvaartschepen die ze als scheepsbrandstof gebruiken’’, aldus Cas König, ceo van North Sea Port. 

Om de veilige behandeling van deze brandstoffen aan te tonen, worden er binnenkort gecontroleerde tankbeurten uitgevoerd. Na afloop wordt elke test samen met de betrokken partijen en hulpdiensten geëvalueerd, zodat het veilig en efficiënt tanken verder kan worden verfijnd.

De internationale scheepvaart schakelt steeds sneller over van klassieke fossiele brandstoffen – zoals stookolie en diesel – naar duurzamere alternatieven, aldus North Sea Port over de aanleiding voor de analyse. Om die omslag te ondersteunen, liet het havenbedrijf voor alle ligplaatsen in het havengebied een externe risicoanalyse uitvoeren om te kijken waar LNG, waterstof, methanol en ammoniak in de haven kunnen worden getankt. De studie onderzocht zowel het bunkeren van een vrachtwagen op de wal naar een schip als van schip naar schip voor zeevaart en voor binnenvaart. Hierbij werd niet alleen gekeken naar nautische risico’s, maar ook naar omliggende infrastructuur zoals wegen, windturbines, hoogspanningslijnen en streng gereglementeerde Sevesobedrijven waar gevaarlijke stoffen aanwezig zijn.

Proefprojecten

Ook werd bekeken hoe audits en vergunningen geharmoniseerd kunnen worden met andere internationale havens, hoe beleidsmaatregelen aansluiten op de operationele praktijk en onder welke omstandigheden proefprojecten veilig kunnen worden uitgevoerd. Omdat deze nieuwe brandstoffen een lagere energiedichtheid en specifieke eigenschappen hebben – zoals hogere brandbaarheid of giftigheid – zullen er meer tankbeurten nodig zijn dan nu het geval is en gelden er strengere veiligheids- en infrastructuureisen. Bedrijven, overheden en omwonenden willen duidelijk weten waar welke brandstof kan worden getankt. De locaties werden zichtbaar gemaakt op een bunkerkaart voor het hele havengebied. Om de veilige behandeling van deze brandstoffen aan te tonen, worden er binnenkort gecontroleerde tankbeurten uitgevoerd. Na afloop wordt elke test samen met de betrokken partijen en hulpdiensten geëvalueerd, zodat het veilig en efficiënt tanken verder kan worden verfijnd. 

Studie Rotterdam

Of de haven daarmee ook daadwerkelijk een belangrijke plek voor schonere brandstoffen gaat worden, valt te bezien. Ook het grote Rotterdam heeft al jaren die ambities maar ziet grote investeerders in de transitie naar duurzame brandstoffen afhaken of vertrekken. 

De zeevaart verbruikt jaarlijks ongeveer 300 miljoen ton brandstof en is verantwoordelijk voor ongeveer 3 procent van de wereldwijde CO2-uitstoot. Terwijl de sector te maken heeft met toenemende druk om deze emissies te verlagen, blijven de investeringen in de productie van duurzame maritieme brandstoffen achter. Een nieuwe publicatie van de Rotterdam–Singapore Green & Digital Shipping Corridor (GDSC) belicht de redenen hierachter en wat er moet veranderen om deze impasse te doorbreken, schrijft ook Port of Rotterdam in een bericht.

Kip en ei-situatie

Het rapport benoemt het hardnekkige kip-en-ei probleem dat de grootste uitdaging vormt voor de transitie naar duurzame brandstoffen in de maritieme sector. De huidige beperkte productiecapaciteit houdt de prijzen van duurzame brandstoffen hoog en onzeker. Dit drukt de vraag en voorkomt dat projecten genoeg afnamezekerheid hebben om tot een investeringsbesluit komen. Daarbij heeft onzekerheid over de internationale regelgeving, zoals die vanuit de Internationale Maritieme Organisatie (IMO), een negatief effect op het vertrouwen van investeerders.

De publicatie, Understanding & addressing barriers hindering timely investment in sustainable fuel production for marine shipping, analyseert de volledige waardeketen van duurzame scheepsbrandstoffen door middel van een casestudy van een groen ammoniakproject, met productie in Egypte en levering in Rotterdam voor het bunkeren.

De publicatie geeft een duidelijke boodschap af: zonder gestructureerd overleg en daadkrachtig optreden van beleidsmakers, financiers en brandstofleveranciers komen investeringen, en daarmee de productie van duurzame brandstoffen, niet van de grond. 

Beleidsmakers dienen te zorgen voor duidelijke, op elkaar afgestemde regelgevingskaders voor de lange termijn op mondiaal, regionaal en nationaal niveau. Hierbij staan twee punten centraal. Financiers willen duidelijkheid over wie welk risico draagt en toegang tot goede publieke hulpmiddelen om risico’s te beperken. Producenten en gebruikers van brandstoffen hebben betrouwbare signalen nodig dat er vraag blijft, plus contracten die zekerheid geven voor de lange termijn.