René Overveld heeft ruime ervaring op diverse soorten tankschepen met een groot vaargebied. Hij is gepensioneerd safety manager bij een grote tankvaartbevrachter met een eigen vloot en heeft veel ervaring als voorzitter in diverse internationale en nationale werkgroepen en commissies. Zo was hij jarenlang voorzitter van de Internationale commissie Environment and Safety van het Inland Waterway Transportplatform (IWT).
René Overveld heeft ruime ervaring op diverse soorten tankschepen met een groot vaargebied. Hij is gepensioneerd safety manager bij een grote tankvaartbevrachter met een eigen vloot en heeft veel ervaring als voorzitter in diverse internationale en nationale werkgroepen en commissies. Zo was hij jarenlang voorzitter van de Internationale commissie Environment and Safety van het Inland Waterway Transportplatform (IWT).

Een nieuw jaar, volop nieuwe kansen!

René Overveld Column Ontdek

Allereerst wens ik iedereen een goed en gezond nieuwjaar toe. Ook onze bedrijfstak wens ik veel voorspoed toe. Pakken we als binnenvaart nu de kansen die voor ons liggen, of laten we ze liggen? Want kansen zijn er genoeg, maar we moeten het zelf doen. De binnenvaart is namelijk kampioen in overleggen. 

We zitten aan bij praatgroepen, commissies en binnenvaarttafels, maar daar moeten we het niet van hebben is wel gebleken. Een binnenvaarttafel die twee jaar geleden is gestart met alle goede bedoelingen heeft niet veel opgeleverd. Iets waar ik in een eerdere column ook al mijn twijfels over uitsprak. Veertien organisaties van branchevertegenwoordigingen, havens, ministeries, terminals en maritieme technologische verenigingen zijn niet verder gekomen dan wat goede gesprekken, zonder daadwerkelijke acties.

Nu gaan we het beter doen, zeggen ze. Ik moet het eerst nog maar zien.

De energietransitie is volop bezig, er is een toenemende vraag naar emissievrije en emissiearme logistiek. Denk hierbij aan LNG-, elektrische, waterstof-, methanol-aandrijvingen of biobrandstoffen. Enkele ondernemers zijn hier al flink in bezig, maar het grootste deel wacht af. Wachten op duidelijkheid en subsidies. Logisch ook, want je moet wel zekerheid hebben om te investeren, maar ondertussen verstrijkt de tijd. Durven we te veranderen voordat we straks gedwongen worden?

Zowel overheden als verladers willen minder vrachtauto’s op de weg. Dus de roep om modal shift naar het water hoor je al langer. Maar ook die komt maar moeizaam op gang. Vervoer van containers, grond-, bouwstoffen, agri bulk evenals distributie binnen dichtbevolkte gebieden via het water krijgt steeds meer vorm. Vooral in deze nichemarkten liggen voor ons als binnenvaart genoeg kansen, zou je zeggen.

Ook heeft de digitalisering ons een efficiëntere manier van werken gebracht. We kunnen beter plannen, waterstanden zijn beter te voorspellen en hierdoor is ketensamenwerking steeds belangrijker geworden. Maar dan moeten we zelf met verladers langdurige relaties aangaan en niet bang zijn om vaste afspraken te maken. Verladers willen altijd weten waar hun vracht is; met track en trace en digitale platformen is dat mogelijk. Digitale monitoring over emissies zoals CO2-reductie en duurzaamheid geven ons als binnenvaart een nog groter voordeel. Net als data-uitwisseling tussen schepen, terminals en logistieke partners de samenwerking verbetert.

Denk dan niet te individueel maar maak afspraken met elkaar. Coöperaties, samenwerkingsverbanden en poolvorming kunnen hierbij een goede en noodzakelijke ondersteuning geven waardoor de binnenvaart sterker wordt. Maar we moeten durven en ervoor open willen staan. 

We moeten als binnenvaart willen investeren en samenwerken, maar ook flexibel zijn, dan kunnen we nog grotere stappen zetten.

Kansen genoeg, maar we moeten ze zelf oppakken!