Trotse vrouw geniet in ‘mannenwereld’ binnenvaart

Ze excuseert zich voor haar Nederlands, maar dat is nergens voor nodig, want Milany Deluque Munoz heeft de taal haast volmaakt onder de knie gekregen in de drie jaar dat ze in Nederland woont. Het typeert haar gedrevenheid. Milany is hypergemotiveerd om te leren en heeft haar grote einddoel zeer duidelijk voor ogen.

Eiland
Ze is geboren op Aruba en was daar manager in een groot restaurant. ,,Een goede baan, met een goed inkomen en het eiland is mooi, maar… ’’, vertelt Milany. ,,Op Aruba kon ik niet doorleren. Ik moest werken om mijn familie te helpen. Maar ik wilde meer. Ik had bekenden in Nederland en drie jaar geleden heb ik de beslissing genomen om te vertrekken. Zonder plan of niks.’’

Water
,,Als je op een eiland woont, ben je altijd bij water. Het eerste wat je leert op Aruba is zwemmen, daarna varen. Dus ik wist: wat ik in Nederland ook ga doen, het moet iets met water te maken hebben. De vrienden die ik vond in Nederland komen ook uit Aruba en houden net zoveel van water, dus hebben ze bootjes. Als daar kleine klusjes in gedaan moesten worden, als er iets met de motor was; dan vond ik het leuk om dat op te lossen. Een vriend van me zei op een gegeven moment: je houdt van water, weet veel van motoren, waarom ga je de binnenvaart niet in?’’

STC
,,Ik wist al snel: dat is inderdaad wat ik wil. Ik ben op zoek gegaan naar scholen en heb me uiteindelijk ingeschreven bij STC in Rotterdam, voor de opleiding tot binnenvaartschipper. Ik heb ook aan Maritiem Officier gedacht, maar ik wil later liever niet zo lang van huis zijn. Ik heb een goed intakegesprek gehad en ben een bbl-opleiding gaan volgen, waarin ik twee weken vaar, een week naar school ga en een week vrij ben in de maand.’’

Koppelverband
,,Ik vaar op een koppelverband voor Rijnmond Logistics. Andernach is onze thuishaven en vandaaruit varen we tot Birsfelder in Zwitserland. De bak blijft dan achter in Bazel. We zijn met z’n zessen aan boord. Ik ben de enige matroos in een ploeg met verder drie stuurmannen en twee kapiteins, want we varen continu. Ik kan op dit schip blijven varen tot ik mijn studie heb afgerond.’’

Vrouw
,,Tijdens mijn intakegesprek voor de studie kreeg ik de vraag: weet je zeker dat je het wil? Want de binnenvaart is een mannenwereld. Dat was ook zo aan boord en één iemand had er echt moeite mee dat er een vrouw bijkwam en meehielp in de machinekamer. Dat hoorde niet in zijn beleving. Dat is best moeilijk geweest, maar toen ik een keer terugkwam van vakantie kreeg ik een knuffel en zei hij: sorry, je doet het werk hartstikke goed. Ik denk dat mijn vervanger het niet zo goed had gedaan, haha! Nu is het goed. Je moet het gewoon loslaten en denken: zij is misschien een vrouw, maar zij kan dit ook.’’

Studie
,,Het tweede jaar is het pittigst. Je krijgt onder andere je radarexamen, je marifoon. Maar ik ben van zo ver gekomen, ik moét het gewoon halen. De opleiding is erg leuk. Ik heb via Teams en over de mail contact met mijn docenten en ik zit in een leuke klas. We hebben een WhatsApp-groep waarin we elkaar van alle vakken en examens op de hoogte houden en foto’s delen als we elkaar tegenkomen op onze schepen.’’

Na de studie
,,Deze studie duurt drie jaar. Daarna wil ik doorstuderen voor Kapitein, zodat ik mag varen met een eigen schip en eigen personeel. Dat is de droom die ik samen met een vriend heb: om later een eigen drogeladingschip te kopen.’’

Ik ben van zo ver gekomen; ik moét het gewoon halen