Aan boord bij Johan Oosse

Vaart op: De Battenoord (105 x 10,5 meter, bouwjaar 2007).
Aan boord: Zand en grind.
Vaarroute: Heel veel naar Amsterdam, op de Waal, Nederrijn en Maas.

Je bivakkeert nogal eens in onze hoofdstad. Leuk?
,,Zeker! Maar als je er bijna elk weekend ligt, wordt het van lieverlee minder bijzonder. We liggen bovendien veelal wat meer achteraf, in de zeehavens van Amsterdam. Ook daar vermaken we ons prima.’’

Wie zijn we?
,,Ik vaar samen met mijn vrouw en een stuurman. Onze kinderen zijn ook veel aan boord. Doordeweeks wonen ze op het internaat. Ze zijn nu 17, 16 en 14 jaar en de jongste is 8 jaar.’’

Hoe bevalt het internaatleven ze?
,,Goed, ze hebben het alle vier reuze naar hun zin. Het internaat heeft in ons gezin nooit grote problemen gegeven.’’

Positief, toch?
,,Ja, we zijn er blij mee, dat het bij ons zo goed loopt. We beseffen dat niet alle kinderen het er standaard naar hun zin hebben. Soms vragen andere schippers, die niet bekend zijn met het internaat, weleens hoe dat dan allemaal gaat en of het er wel echt leuk is. Ga gewoon eens kijken, antwoord ik dan. Onbekend maakt wel een beetje onbemind, merk ik. Onze kinderen vinden de saamhorigheid die er heerst fijn. En ze zijn altijd omringd met leeftijdsgenootjes, met wie ze iets kunnen ondernemen. Natuurlijk was het in het begin niet makkelijk om ze weg te brengen, maar echt: het brengt je ouder-kindband geen schade toe.’’

Zag het er altijd al naar uit dat je zou gaan varen?
,,Eigenlijk wel. Toch heb ik na de middelbare school nog serieus getwijfeld. Dat was de reden dat ik voor motorvoertuigentechniek koos. Ik heb zelfs na mijn examen acht weken vakantiewerk gedaan in een machinefabriek. Na die acht weken wist ik het zeker: ik wilde de binnenvaart in.’’

Onze kinderen hebben het reuze naar hun zin op het internaat

Wat trekt je daar zo in aan?
,,De vrijheid, het lekker buiten zijn, het feit dat elke dag anders is, de afwisseling in het werk. Ik ben een schipperskind en ben altijd gewend geweest aan de rust van het water en tegelijkertijd de onstuimigheid die het kan geven.’’

Wat maakt de Battenoord prettig varen?
,,We hebben het schip de afgelopen zeventien jaar helemaal naar onze eigen zin gemaakt. Het vaart zuinig, manoeuvreert soepel. We hebben een prettige woning. Het gaat allemaal goed zo. We wonen prima aan boord, hebben geen behoefte aan een huis op de wal. Het is jammer dat het aantal gezinsbedrijven steeds minder wordt. Ik vind dat een aderlating voor de binnenvaart. Ik noem mezelf weleens een ambassadeur van het gezinsbedrijf, haha. Als ik daarover begin te vertellen, ben je de eerste anderhalf uur nog wel zoet.’’

Heb je een favoriete vaar- en ligplek?
,,Friesland vind ik leuk. Bergum is een favoriete plek om te verblijven. Lemmer is ook in trek bij het gezin. De kleinschaligheid, rust, gemoedelijke sfeer en nuchterheid vinden we er leuk. We gaan er in het weekend altijd graag op uit met het hele gezin.’’

Grootste ergernis in de binnenvaart?
,,De individualisering die je ook op het water steeds vaker en in ernstiger mate ziet. Verhuftering wil ik het niet noemen, maar feit is wel dat het voor veel mensen steeds lastiger wordt om een beetje rekening te houden met elkaar. Je merkt het bijvoorbeeld als schippers andere, afgemeerde schepen passeren. En als je er iets van zegt, krijg je een ontwijkend antwoord in de trant van: ik heb haast en jij moet niet zeuren. Een tweede ergernis is dat het ons als gezinsbedrijven steeds lastiger wordt gemaakt om een ligplaats te vinden. Ik moet steeds vaker mijn charmes in de strijd gooien om een plek te regelen. Je bent steeds meer afhankelijk van goodwill, waar het vroeger voor veel mensen een vanzelfsprekendheid was dat een schippersgezin een plek nodig had.’’

Een nieuw jaar is aangebroken, wat hoop je voor 2026?
,,Dat er meer waardering komt voor het werk dat we als sector verzetten. Dat er wat meer reëel gekeken wordt naar wat we opbrengen en voor wat voor investeringen we staan.’’