Aan boord bij Rens Blessing

Vaart op: Veridis-quo (38,80 x 5,05, bouwjaar 1962).
Aan boord: Droge lading, onder andere kunstmest, rollen staal en landbouwproducten, zoals koolzaad, tarwe, gerst en mais. Soms gebroken glas, grind, zand en grond.
Vaarroute: Waar het werk het schip brengt in Nederland, België, veel in Frankrijk.

Wat maakt dit schip prettig varen?
,,Het is niet heel groot en daarmee superoverzichtelijk. Ik vind het van binnen qua ruimte een soort luxe suite. Dankzij de afmetingen kom ik er door heel Frankrijk mee op de prachtigste kleine rivieren en kanalen. Ik geniet altijd erg van de mooie omgeving.’’

Planningen in Frankrijk zijn vaak iets minder krap, het gaat vaak om langere afstandsreizen.

Zag het er altijd al naar uit dat je zou gaan varen?
,,Achteraf gezien wel. Mijn vader was ruim tien jaar stuurman op zee. Nadat ik was geboren, is hij daarmee gestopt. We hebben ook altijd kleine plezierboten gehad. Ik ben aan de wal opgegroeid, in Haarlem, maar we hadden ook samen met familieleden een vakantiehuis in Noord-Frankijk. Dat lag langs een kanaal in de Franse Ardennen, bij enkele vlak achter elkaar gelegen sluizen. Ik ging vaak kijken hoe de spitsen van de ene sluis naar de andere voeren.’’

Vaar je alleen?
,,Ja, het is allemaal prima behapbaar in je eentje. Soms stappen bekenden op om een paar dagen mee te varen. Ook vaar ik geregeld met collega’s samen op naar Frankrijk. Dat doen we als een klant bijvoorbeeld om een 1000-tonspartij vraagt. Dan varen we met vier spitsen achter elkaar aan. Regelmatig spreken we dan ’s avonds af.’’

Dat klinkt als het authentieke binnenvaartleven. Bestaat dat nog in jouw optiek?
,,Zeker, vooral in Frankrijk voel ik dat nog wel echt. Vooropgesteld: het blijft werk en er moet geld verdiend worden. Maar het is in Frankrijk net wat meer sociaal, vooral op de kleinere vaarwegen en dieper Frankrijk in. Je pakt er nog weleens een touwtje aan van iemand, je spreekt elkaar en de spreekwoordelijke barbecue gaat er vaker aan als je elkaar tegenkomt.’’

Waarom zou dat juist daar meer leven?
,,Waar ik kom varen vooral kleinere schepen, het gaat er allemaal niet zo supersnel aan toe, je kent elkaar nog. De binnenvaart op de kleinere vaarwegen in Frankijk zie ik zelf een beetje als één groot varend dorp. Je voelt echt dat je met elkaar de Frankrijkvaart bemenst. De onderlinge gunfactor is groot. Dat komt natuurlijk mede doordat er geen overcapaciteit is. Sterker: we hebben meer collega’s nodig.’’

Heb je een favoriete vaarroute en ligplaats?
,,De echte spitsenvaarroutes naar Zuid-Frankrijk en Oost-Frankrijk vind ik het mooist. Maar ook de Belgische en Franse Ardennen en bijvoorbeeld de champagnestreek. Wat mijn favoriete ligplaats betreft: alles in Frankrijk wat met spitsenvaarwater te maken heeft en waar je contact met anderen hebt. Het is leuk als je van collega’s weet wie welke reis doet en waar je elkaar tegen zou kunnen komen. Als het uitkomt proberen we dan af te spreken.’’

Heb je een favoriet contact in de binnenvaart?
,,Alle leuke en gezellige collega’s. En met de coöperatie waarvoor ik vaar, ELV, heb ik altijd een erg fijn contact.’’

Wat is je grootste ergernis op het water?
,,Minder sociale collega’s die vlak voor je neus losgooien als je zelf doorgaand bent. En die vervolgens een sluis van je wegkapen, zonder contact op te nemen. Dat soort dingen gebeuren in Frankijk doorgaans niet, maar daarbuiten best wel vaak. Ook wat dat betreft geldt dat het er in Frankrijk gemoedelijker aan toegaat. Planningen zijn vaak iets minder krap, het gaat vaak om langere afstandsreizen. Je planning valt natuurlijk niet meteen in het water als je ergens even moet wachten.’’

Is er nog een goede boterham te verdienen in de spitsenvaart?
,,Zéker wel, ik vind dat je er goed van kunt leven, terwijl je ook nog kan investeren in je schip. Ik kan me voorstellen dat collega’s met kinderen én een huis aan de wal niet alles tegelijk kunnen doen, maar ik heb hier aan boord in elk geval een heel nieuwe machinekamer kunnen plaatsen en denk nu ook aan andere investeringen. Hoeveel financiële ruimte er is, hangt natuurlijk wel af van hoeveel je vaart.’’

Wat zou je willen zeggen tegen iemand die overweegt ook in de binnenvaart te gaan werken?
,,Het is een geweldige manier van leven. En het leuke van varen op een klein schip is dat het weliswaar van binnen niet zo heel erg groot is, maar dat je er wel een heel erg grote tuin, oftewel de prachtige omgeving waarin je vaart, voor terug krijgt.’’