In memoriam: Pierre Verberght, een leven lang verbonden met de binnenvaart

In Antwerpen is Pierre Verberght op 87-jarige leeftijd overleden. De oud-binnenschipper en belangenbehartiger was vooral bekend als cartograaf en kenner van de Donau.

Voor veel mensen in de binnenvaart was Pierre Verberght een bekende naam. Niet alleen vanwege zijn kennis van de vaarwegen, maar vooral door de enorme betrokkenheid waarmee hij zich jarenlang inzette voor de scheepvaart. Zijn werk bracht hem tot ver over de Nederlandse grenzen, met de Donau als een van de belangrijkste hoofdstukken in zijn leven.

Vanaf de jaren negentig richtte Pierre zich steeds nadrukkelijker op de Donau. Hij verzamelde informatie die voor schippers onmisbaar was: van waterdieptes en betonning tot wrakken en obstakels in de vaarweg. Meer dan 45 keer reisde hij naar het gebied om zijn kennis bij te werken en contacten met lokale autoriteiten te onderhouden. Zijn kaarten vormden uiteindelijk de basis voor digitale vaarweginformatie.

Meer dan alleen kaarten

Pierre was niet iemand die informatie alleen op papier wilde vastleggen. Hij kende de mensen, sprak met schippers en wist de weg wanneer er problemen waren. Zijn netwerk kwam regelmatig van pas wanneer een Nederlandse of Belgische schipper op de Donau hulp nodig had.

Ook tijdens moeilijke periodes speelde hij een rol. Na de bombardementen op de bruggen van Novi Sad in 1999 was Pierre betrokken bij gesprekken over het opnieuw toegankelijk maken van de vaarweg. Zijn ervaringen en kennis deelde hij vervolgens in zijn Donauboeken.

Zijn inzet bleef niet onopgemerkt. In 2007 ontving hij de CBOB-binnenvaartondernemerswisseltrofee en in 2019 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. De bijnaam ‘Donau-Paus’ paste hem dan ook goed.

Een man met verhalen

Wie Pierre ontmoette, ontmoette bovendien iemand met karakter. Eigenzinnig, bevlogen, soms temperamentvol, maar altijd bereid om anderen te helpen. Hij kon uren vertellen over zijn reizen en de mensen die hij onderweg had ontmoet.

Een van de vele verhalen die mij bijblijven, speelde zich af tijdens de VBR-jaarvergadering in 1997. Pierre vertelde zo enthousiast dat zijn broodje eiersalade uit zijn hand vloog en op mijn jasje terechtkwam. Een onverwacht moment, maar precies het soort herinnering dat je bijblijft.

Vanaf 2020 kon Pierre door de gevolgen van covid niet meer naar de Donau reizen. Daarmee kwam een belangrijk deel van zijn werk en zijn leven tot stilstand.

De binnenvaart heeft in Pierre een bevlogen ambassadeur verloren. Iemand die niet alleen veel kennis achterliet, maar vooral veel mensen en verhalen met elkaar verbond.