Afscheid van een makelaardij, maar nooit van het water

Het is een afscheid zonder spijt. Scheepsmakelaardij Piu Allegro houdt op te bestaan na de zomer, omdat oprichter en eigenaar Bouke Veltman de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt. Het leven zal zich daarna ook op het water blijven afspelen, zoals het dat altijd heeft gedaan.

Met een heerlijke Amsterdamse nuchterheid maakt hij het einde van zijn onderneming niet te zwaar. Het is simpelweg mooi geweest. Hij is zevenenzestig jaar geworden en zijn lief ook. ,,We wonen op een woonschip en we willen graag een half jaar weg. Dat is met de makelaardij nooit goed te combineren. Ik was het al een poosje aan het afbouwen. Ik hoop nog een paar overdrachten af te ronden; eind augustus, begin september willen we vertrekken.’’

De overheid roept al heel lang dat er een modal shift moet komen, maar actief beleid is er nooit op ingezet

Daarmee komt een einde aan ruim twintig jaar makelen in schepen en aan een werkzaam bestaan van vijfenveertig jaar op het water. ,,Ik heb vanaf 1981 vracht gevaren’’, kijkt Bouke Veltman zonder poespas terug. ,,Ik had spitsen en voer veel naar Frankrijk. Mijn eerste spits heette Allegro en de tweede spits was wat groter, dus die heb ik Piu Allegro genoemd: piu is Italiaans voor ‘meer’, omdat het meer spits was.’’

Veltman was in die tijd een periode voorzitter van de Algemeene Schippers Vereeniging en daardoor genoot de naam Piu Allegro enige bekendheid. Zo werd een muzikaal begrip (in de muziek betekent piu allegro sneller of vrolijker) de logische keuze voor zijn latere bedrijfsnaam. 

Kleinere schepen

,,We vonden in die tijd, het was 2004, dat de gezelligheid een beetje van het varen af was. Toen waren we allebei vijfenveertig, het schip had een half nieuw vlak nodig en dan weet je dat die andere helft ook een keer komt. We dachten: als we nog eens iets anders willen, dan is dit het moment. Ik kende een makelaar die geen woord Frans sprak en dat kon ik wel goed, omdat ik er zo vaak was geweest. Zo ben ik ad hoc begonnen met het makelaarswerk en ben ik uiteindelijk met Piu Allegro begonnen.’’

Zoals hij zelf altijd voer op kleinere schepen, zo bleef de focus daar ook na 2004 op gericht. ,,Tot vijftienhonderd ton, dat is altijd mijn core business gebleven.’’ Veltman startte midden in een nieuwbouw-hausse, waarna die kleinere schepen enigszins uit beeld verdwenen in de scheepsbouw. Een gemis dat inmiddels wordt gevoeld. Veltman legt de vinger op de pijnpunten: ,,De technische eisen die aan kleine schepen werden gesteld hebben niet geholpen’’, zegt hij met gevoel voor understatement. ,,Je kunt er best een goede boterham mee verdienen, maar niet goed genoeg om over tien jaar een nieuw schip te laten bouwen. Zo verdwijnen de kleine schepen en met de schepen verdwijnt het werk. Dat is een probleem voor de BV Nederland, als al die vracht straks de weg op komt. De overheid roept al heel lang dat er een modal shift moet komen, maar actief beleid is er nooit op ingezet.’’

Freelancen

Nu is het moment van vertrek bijna aanstaand. Als de lopende zaken zijn afgerond zetten Bouke Veltman en zijn partner koers naar, uiteraard, Frankrijk. ,,Maar dit keer moeten we een keer niks. Misschien overwinteren we in de Camargue, we zullen zien wat de reis ons brengt.’’

,,Als we in april terug zijn zal ik gewoon blijven varen. Ik ben freelance schipper op een paar dagpassagiersschepen in de buurt van Amsterdam en daar kunnen ze me gewoon weer voor bellen. Maar voor nu is het lekker dat de telefoon een keer niet gaat in de vakantie.’’